Το κακό δεν ξεκίνησε,
ούτε από το Γιωργάκη, ούτε από το Σαμαρά. Το κακό προϋπήρχε, από την εποχή
του 1981, τότε που ο Ανδρέας Παπανδρέου κέρδισε στις εκλογές του ίδιου
χρόνου.
Συγκεκριμένα. Προκειμένου να πουλάει ψήφους, το ΠΑΣΟΚ διόρισε κάπου
700.000 Έλληνες «πρασινοφρουρούς», από τα τότε «πακέτα Ντελόρ» που κανονικά ο
πακτωλός αυτών των χρημάτων έπρεπε να πήγαιναν στην ανάπτυξη της Ελληνικής οικονομίας,
αυτά πήγαιναν σε αυξήσεις, σε διορισμούς, σε ρουσφέτια, σε χάρες κλπ, για να
εξαγοράζουν συνειδήσεις και ψήφους για την επανεκλογή του ΠΑΣΟΚ.
Όλα αυτά και πολύ χειρότερα, συνέβαιναν την 8ετία του ΠΑΣΟΚ ’81 – ’88 όπου οι δύο 4ετίες μπορεί τότε να έδειχναν μια ψευδεπίγραφη ευφορία, αλλά στην ουσία ήταν η αρχή της καταστροφής.
Από το1989, μέχρι και το 1990 ακολούθησαν μέσα σε μερικούς μήνες 3 εκλογικές αναμετρήσεις και αυτό γιατί ; Γιατί έτσι πρότεινε ο Μένιος Κουτσόγιωργας στον Αντρέα να φτιάξει ένα εκλογικό νόμο που να απαγορεύσει στη Ν. Δημοκρατία του Μητσοτάκη να εκλεγεί και να γίνει κυβέρνηση. Τελικά ο Μητσοτάκης στην Τρίτη εκλογική αναμέτρηση, αφού συγκέντρωσε περίπου το 48%, έβγαλε 150 έδρες + 1 του Κατσίκη που τον παραχώρησε ο Κ. Στεφανόπουλος της ΔΗΑΝΑ, έγινε κυβέρνηση για 3 ½ χρόνια, που με τα όποια λάθη προσπάθησε να κάνει μια αναπτυξιακή πολιτική, τέτοια που να μας ανοίξει δρόμους για την πραγματική ανάπτυξη. Ο πιο ευνοημένος υπουργός της κυβέρνησης Μητσοτάκη, είχε διαφορετική γνώμη και επάνω που η χώρα έμπαινε στο σωστό δρόμο, αυτός θεώρησε καλό, για τα δικά του συμφέροντα, που άλλοι τον έβαλαν, έριξε την κυβέρνηση, ρίχνοντας έτσι την ανάπτυξη της χώρας. Αυτό τον άνθρωπο, στη ΝΔ τον έκαναν αρχηγό και πρωθυπουργό. Το τι λαός είμαστε, μπορείτε να το συμπεράνετε μόνοι σας.
Μετά από αυτό, ο Ελληνικός λαός εξέλεξε για πρωθυπουργό τον ημιθανή Ανδρέα Παπανδρέου, ο οποίος εθεωρείτο σχεδόν ημιθανής. Ο διάδοχός του, Κώστας Σημίτης, που ανέλαβε την κυβέρνηση αρχικά προσπάθησε κάτι να κάνει, αλλά λίγο οι συντεχνίες, λίγο το φαύλο και διεφθαρμένο κόμμα, δεν του επέτρεψαν. Ο καθηγητής Σμπράος που εκλήθη να προτείνει τη λύση του ασφαλιστικού , το οποίο θα εφάρμοζε ο Γιαννίτσης, δεν εφαρμόστηκε ποτέ και η Ελλάδα έμεινε χωρίς λύση του ασφαλιστικού το οποίο ακόμη και σήμερα 20 χρόνια μετά, όλοι δίνουν λύσεις και το ασφαλιστικό δεν λύνεται. Φυσικά όλοι προτείνουν λύσεις, αλλά το ασφαλιστικό δεν λύνεται και ούτε πρόκειται να λυθεί και με το ασφαλιστικό του ΣΥΡΙΖΑ.
Οι ευθύνες είναι μεγάλες και για τον Αντρέα και για το Σημίτη. Οι ευθύνες του Μητσοτάκη ήταν που κάθε φορά που έπαιρνε ένα μέτρο, σωστό για τη λύση του προβλήματος, έβγαιναν σε απεργία οι πρασινοφρουροί του ΠΑΣΟΚ και ο Μητσοτάκης το έπαιρνε πίσω.
Μετά το Σημίτη, το 2004, η προτίμηση του αγανακτισμένου Έλληνα πήγε στον Κ. Καραμανλή. Όλοι ήλπιζαν ότι κάτι καλό θα γινόταν. Αν ήταν Κωνσταντίνος Καραμανλής, θα πετύχαινε. Αυτός όμως λεγόταν Κωστάκης ή Μπούλης Καραμανλής. Όταν ανέλαβε την πρωθυπουργία, προχώρησε και αυτός σε διορισμούς κλπ, κλπ. Μία από τα ίδια δηλαδή. Το 2007 έκανε πρόωρες εκλογές και βγήκε πάλι νικητής. Όλοι πίστευαν ότι θα ξεκαθαρίσει τα πράγματα, αλλά αυτός σε λιγότερο από 2 χρόνια, αιφνιδίως έκανε και πάλι εκλογές και έτσι μοιραία η χώρα περιήλθε στα χέρια του πιο ακατάλληλου ανθρώπου του Γιωργάκη Παπανδρέου.
Αν όμως, το 2004 που ανέλαβε πρωθυπουργός, ζήταγε από τον Αλογοσκούφη ένα κατάλογο με όλους τους κλέφτες, τότε θα μπορούσε να βγάλει ένα διάγγελμα προς τον Ελληνικό λαό και του έλεγε ότι η χώρα βρίσκεται σε τραγική κατάσταση, τότε δύο πράγματα μπορούσαν να γίνουν ή να κάνει ένα δημοψήφισμα από το οποίο θα ζήταγε την εξουσιοδότηση του λαού για «να σφίξουν το ζωνάρι», πολύ λιγότερο απ’ ότι σήμερα, ή διαφορετικά να προχώραγε σε παραίτηση. Δυστυχώς δεν έγινε τίποτε από τα δύο. Κυβέρνησε όπως όλοι οι άλλοι, με όλα τα ελαττώματα τους.
Το 2009, παρά τη γκάφα του Γιωργάκη, το περιβόητο «Λεφτά υπάρχουν», εν τούτοις εξελέγη από το «σοφό» Ελληνικό λαό, αφού προηγουμένως είχε έλθει σε συμφωνία με τον Στρος Καν για να μας βάλουν στο ΔΝΤ. Από εκεί και μετά τα πράγματα είναι γνωστά. Ακολούθησαν οι κυβερνήσεις Παπαδήμου και τελικά να καταλήξουμε στη συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ αρχικά για να μείνουν στο τέλος ΝΔ και ΠΑΣΟΚ. Λάθη – λάθη – λάθη, παρά τα πολλά λάθη και την έλλειψη γενναίων αποφάσεων ήλθαν τα δύο μνημόνια (ΠΑΣΟΚ το πρώτο και ΝΔ, ΠΑΣΟΚ το δεύτερο), έγιναν όμως και κάποια σωστά πράγματα, που αν έμενε αυτή η συγκυβέρνηση και δεν την έριχνε ο Τσίπρας, τότε δεν αποκλείεται να είχε γίνει κάτι καλύτερο και σήμερα να είμαστε σε μια καλύτερη κατάσταση.
Πάλι ο «σοφός» Ελληνικός λαός αποφάσισε να αναθέσει τη διακυβέρνηση της χώρας να την αναθέσει στο ΣΥΡΙΖΑ και τον Α. Τσίπρα. Αυτό που έγινε το πρώτο 7μηνο δεν έχει γίνει σε παγκόσμιο επίπεδο. Η μεγαλύτερη αποτυχία Ελληνικής κυβέρνησης, από συστάσεως Ελληνικού κράτους, ήταν σ’ αυτό το 7μηνο. Ακολούθησαν το αστείο και για γέλια δημοψήφισμα και στη συνέχεια για λόγους καθαρά κομματικούς του ΣΥΡΙΖΑ, ακολούθησαν οι εκλογές της 20ης Σεπτεμβρίου, με το γνωστό αποτέλεσμα. Το αποτέλεσμα αυτό ήλθε, λέγοντας ο Ελληνικός λαός, "απ' ότι υποσχέθηκαν, τα μισά αν κάνουν είμαστε ευχαριστημένα. Έλα όμως που μέχρι τώρα δεν έχει κάνει ούτε το 5% !
Σήμερα ένα χρόνο μετά την ανάληψη της διακυβέρνησης από το ΣΥΡΙΖΑ, βρισκόμαστε σε πολύ – πολύ χειρότερη κατάσταση απ’ ότι στις 19 Ιανουαρίου του 2015. Το δυσάρεστο όμως είναι ότι αύριο θα είμαστε σε ακόμη χειρότερη κατάσταση, σε 2 ημέρες ακόμα χειρότερα και κάθε ημέρα που περνάει θα είμαστε σε χειρότερη θέση.
Που πάνε τα πράγματα ;;;
Δυστυχώς πάνε στο γκρεμό, είναι η σίγουρη απάντηση. Δεν υπάρχει κανένα φωτάκι στο τούνελ, έχουμε το απόλυτο σκοτάδι. Οι σημερινές κινητοποιήσεις, είναι οι μεγαλύτερες από το 1974 !
Η, «για πρώτη φορά αριστερά» έγινε "για πρώτη φορά τόση αποτυχία, τόση μαυρίλα, τόση φτώχεια" δεν έχει ξαναγίνει ! !
«Σοφέ Ελληνικέ λαέ», πότε θα βάλεις μυαλό ;
Όλα αυτά και πολύ χειρότερα, συνέβαιναν την 8ετία του ΠΑΣΟΚ ’81 – ’88 όπου οι δύο 4ετίες μπορεί τότε να έδειχναν μια ψευδεπίγραφη ευφορία, αλλά στην ουσία ήταν η αρχή της καταστροφής.
Από το1989, μέχρι και το 1990 ακολούθησαν μέσα σε μερικούς μήνες 3 εκλογικές αναμετρήσεις και αυτό γιατί ; Γιατί έτσι πρότεινε ο Μένιος Κουτσόγιωργας στον Αντρέα να φτιάξει ένα εκλογικό νόμο που να απαγορεύσει στη Ν. Δημοκρατία του Μητσοτάκη να εκλεγεί και να γίνει κυβέρνηση. Τελικά ο Μητσοτάκης στην Τρίτη εκλογική αναμέτρηση, αφού συγκέντρωσε περίπου το 48%, έβγαλε 150 έδρες + 1 του Κατσίκη που τον παραχώρησε ο Κ. Στεφανόπουλος της ΔΗΑΝΑ, έγινε κυβέρνηση για 3 ½ χρόνια, που με τα όποια λάθη προσπάθησε να κάνει μια αναπτυξιακή πολιτική, τέτοια που να μας ανοίξει δρόμους για την πραγματική ανάπτυξη. Ο πιο ευνοημένος υπουργός της κυβέρνησης Μητσοτάκη, είχε διαφορετική γνώμη και επάνω που η χώρα έμπαινε στο σωστό δρόμο, αυτός θεώρησε καλό, για τα δικά του συμφέροντα, που άλλοι τον έβαλαν, έριξε την κυβέρνηση, ρίχνοντας έτσι την ανάπτυξη της χώρας. Αυτό τον άνθρωπο, στη ΝΔ τον έκαναν αρχηγό και πρωθυπουργό. Το τι λαός είμαστε, μπορείτε να το συμπεράνετε μόνοι σας.
Μετά από αυτό, ο Ελληνικός λαός εξέλεξε για πρωθυπουργό τον ημιθανή Ανδρέα Παπανδρέου, ο οποίος εθεωρείτο σχεδόν ημιθανής. Ο διάδοχός του, Κώστας Σημίτης, που ανέλαβε την κυβέρνηση αρχικά προσπάθησε κάτι να κάνει, αλλά λίγο οι συντεχνίες, λίγο το φαύλο και διεφθαρμένο κόμμα, δεν του επέτρεψαν. Ο καθηγητής Σμπράος που εκλήθη να προτείνει τη λύση του ασφαλιστικού , το οποίο θα εφάρμοζε ο Γιαννίτσης, δεν εφαρμόστηκε ποτέ και η Ελλάδα έμεινε χωρίς λύση του ασφαλιστικού το οποίο ακόμη και σήμερα 20 χρόνια μετά, όλοι δίνουν λύσεις και το ασφαλιστικό δεν λύνεται. Φυσικά όλοι προτείνουν λύσεις, αλλά το ασφαλιστικό δεν λύνεται και ούτε πρόκειται να λυθεί και με το ασφαλιστικό του ΣΥΡΙΖΑ.
Οι ευθύνες είναι μεγάλες και για τον Αντρέα και για το Σημίτη. Οι ευθύνες του Μητσοτάκη ήταν που κάθε φορά που έπαιρνε ένα μέτρο, σωστό για τη λύση του προβλήματος, έβγαιναν σε απεργία οι πρασινοφρουροί του ΠΑΣΟΚ και ο Μητσοτάκης το έπαιρνε πίσω.
Μετά το Σημίτη, το 2004, η προτίμηση του αγανακτισμένου Έλληνα πήγε στον Κ. Καραμανλή. Όλοι ήλπιζαν ότι κάτι καλό θα γινόταν. Αν ήταν Κωνσταντίνος Καραμανλής, θα πετύχαινε. Αυτός όμως λεγόταν Κωστάκης ή Μπούλης Καραμανλής. Όταν ανέλαβε την πρωθυπουργία, προχώρησε και αυτός σε διορισμούς κλπ, κλπ. Μία από τα ίδια δηλαδή. Το 2007 έκανε πρόωρες εκλογές και βγήκε πάλι νικητής. Όλοι πίστευαν ότι θα ξεκαθαρίσει τα πράγματα, αλλά αυτός σε λιγότερο από 2 χρόνια, αιφνιδίως έκανε και πάλι εκλογές και έτσι μοιραία η χώρα περιήλθε στα χέρια του πιο ακατάλληλου ανθρώπου του Γιωργάκη Παπανδρέου.
Αν όμως, το 2004 που ανέλαβε πρωθυπουργός, ζήταγε από τον Αλογοσκούφη ένα κατάλογο με όλους τους κλέφτες, τότε θα μπορούσε να βγάλει ένα διάγγελμα προς τον Ελληνικό λαό και του έλεγε ότι η χώρα βρίσκεται σε τραγική κατάσταση, τότε δύο πράγματα μπορούσαν να γίνουν ή να κάνει ένα δημοψήφισμα από το οποίο θα ζήταγε την εξουσιοδότηση του λαού για «να σφίξουν το ζωνάρι», πολύ λιγότερο απ’ ότι σήμερα, ή διαφορετικά να προχώραγε σε παραίτηση. Δυστυχώς δεν έγινε τίποτε από τα δύο. Κυβέρνησε όπως όλοι οι άλλοι, με όλα τα ελαττώματα τους.
Το 2009, παρά τη γκάφα του Γιωργάκη, το περιβόητο «Λεφτά υπάρχουν», εν τούτοις εξελέγη από το «σοφό» Ελληνικό λαό, αφού προηγουμένως είχε έλθει σε συμφωνία με τον Στρος Καν για να μας βάλουν στο ΔΝΤ. Από εκεί και μετά τα πράγματα είναι γνωστά. Ακολούθησαν οι κυβερνήσεις Παπαδήμου και τελικά να καταλήξουμε στη συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ αρχικά για να μείνουν στο τέλος ΝΔ και ΠΑΣΟΚ. Λάθη – λάθη – λάθη, παρά τα πολλά λάθη και την έλλειψη γενναίων αποφάσεων ήλθαν τα δύο μνημόνια (ΠΑΣΟΚ το πρώτο και ΝΔ, ΠΑΣΟΚ το δεύτερο), έγιναν όμως και κάποια σωστά πράγματα, που αν έμενε αυτή η συγκυβέρνηση και δεν την έριχνε ο Τσίπρας, τότε δεν αποκλείεται να είχε γίνει κάτι καλύτερο και σήμερα να είμαστε σε μια καλύτερη κατάσταση.
Πάλι ο «σοφός» Ελληνικός λαός αποφάσισε να αναθέσει τη διακυβέρνηση της χώρας να την αναθέσει στο ΣΥΡΙΖΑ και τον Α. Τσίπρα. Αυτό που έγινε το πρώτο 7μηνο δεν έχει γίνει σε παγκόσμιο επίπεδο. Η μεγαλύτερη αποτυχία Ελληνικής κυβέρνησης, από συστάσεως Ελληνικού κράτους, ήταν σ’ αυτό το 7μηνο. Ακολούθησαν το αστείο και για γέλια δημοψήφισμα και στη συνέχεια για λόγους καθαρά κομματικούς του ΣΥΡΙΖΑ, ακολούθησαν οι εκλογές της 20ης Σεπτεμβρίου, με το γνωστό αποτέλεσμα. Το αποτέλεσμα αυτό ήλθε, λέγοντας ο Ελληνικός λαός, "απ' ότι υποσχέθηκαν, τα μισά αν κάνουν είμαστε ευχαριστημένα. Έλα όμως που μέχρι τώρα δεν έχει κάνει ούτε το 5% !
Σήμερα ένα χρόνο μετά την ανάληψη της διακυβέρνησης από το ΣΥΡΙΖΑ, βρισκόμαστε σε πολύ – πολύ χειρότερη κατάσταση απ’ ότι στις 19 Ιανουαρίου του 2015. Το δυσάρεστο όμως είναι ότι αύριο θα είμαστε σε ακόμη χειρότερη κατάσταση, σε 2 ημέρες ακόμα χειρότερα και κάθε ημέρα που περνάει θα είμαστε σε χειρότερη θέση.
Που πάνε τα πράγματα ;;;
Δυστυχώς πάνε στο γκρεμό, είναι η σίγουρη απάντηση. Δεν υπάρχει κανένα φωτάκι στο τούνελ, έχουμε το απόλυτο σκοτάδι. Οι σημερινές κινητοποιήσεις, είναι οι μεγαλύτερες από το 1974 !
Η, «για πρώτη φορά αριστερά» έγινε "για πρώτη φορά τόση αποτυχία, τόση μαυρίλα, τόση φτώχεια" δεν έχει ξαναγίνει ! !
«Σοφέ Ελληνικέ λαέ», πότε θα βάλεις μυαλό ;
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου